زیبا گل

چندی پیش در این تارنمای بی انتهای وب، مطلبی را خواندم که عرایض یکی از زنان بازیگر بود در زمینه ی حجاب و عفاف: (در کجای قرآن صحبت از وجوب حجاب شده است؟! ، اینها ساخته و پرداخته ی آخونداست و از این صحبت های آبکی و نخ نما...). مطلب را جدی نگرفتم. هر چند که نظیر این ادعاها، جسته و گریخته در بعضی وبلاگ ها -بدون پاسخ- مشاهده می شد.
خاتون نامه! ، بهانه ای شد برای یادآوری آیاتی از قرآن کریم در مورد حیا و عفاف و حجاب:

یَأَیهَا النَّبىُّ قُل لأَزْوَاجِک وَ بَنَاتِک وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیهِنَّ مِن جَلَابِیبِهِنَّ  ذَلِک أَدْنى أَن یُعْرَفْنَ فَلا یُؤْذَیْنَ  وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِیماً (59) الاحزاب‏
اى پیامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: «جلبابها [= روسرى‏هاى بلند] خود را بر خویش فروافکنند، این کار براى اینکه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگیرند بهتر است؛ (و اگر تاکنون خطا و کوتاهى از آنها سر زده توبه کنند) خداوند همواره آمرزنده رحیم است.

وَ قُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ یَغْضضنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ یحْفَظنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلا مَا ظهَرَ مِنْهَا  وَ لْیَضرِبْنَ بخُمُرِهِنَّ عَلى جُیُوبهِنَّ  وَ لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ ءَابَائهِنَّ أَوْ ءَابَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَنِهِنَّ أَوْ بَنى إِخْوَنِهِنَّ أَوْ بَنى أَخَوَتِهِنَّ أَوْ نِسائهِنَّ أَوْ مَا مَلَکَت أَیْمَنُهُنَّ أَوِ التَّبِعِینَ غَیرِ أُولى الارْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطفْلِ الَّذِینَ لَمْ یَظهَرُوا عَلى عَوْرَتِ النِّساءِ  وَ لا یَضرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ مَا یخْفِینَ مِن زِینَتِهِنَّ  وَ تُوبُوا إِلى اللَّهِ جَمِیعاً أَیُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّکمْ تُفْلِحُونَ (31) نور

وَ الْقَوَعِدُ مِنَ النِّساءِ الَّتى لا یَرْجُونَ نِکاحاً فَلَیْس عَلَیْهِنَّ جُنَاحٌ أَن یَضعْنَ ثِیَابَهُنَّ غَیرَ مُتَبرِّجَاتِ بِزِینَةٍ  وَ أَن یَستَعْفِفْنَ خَیرٌ لَّهُنَّ  وَ اللَّهُ سمِیعٌ عَلِیمٌ (60) نور
و زنان از کارافتاده‏اى که امید به ازدواج ندارند، گناهى بر آنان نیست که لباسهاى (رویین) خود را بر زمین بگذارند، به شرط این که در برابر مردم خودآرایى نکنند؛ و اگر خود را بپوشانند براى آنان بهتر است؛ و خداوند شنوا و داناست.

__________________________________________
پی نوشت:
أَفَلا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْءَانَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا (24) محمد
در همین رابطه: + و +

در حین وب گردی، یکی از لینک های صفحه ی اول یاهو با تصویری از اوباما و عنوان زیر توجهم را جلب کرد:
اوباما میزبان افطار در کاخ سفید    Obama hosts iftar dinner at the White House

تصویر بزرگتر

گویا این ضیافت اولین بار در زمان ریاست جمهوری بیل کلینتون برپا شده و تاکنون نیز هرساله ادامه داشته است. در این مراسم که چهارشنبه شب برگزار شد اوباما از آمریکایی‌های مسلمانی که پس از حمله 11 سپتامبر به ارتش آمریکا پیوستند، تقدیر کرد. نکته ی جالب توجه برای من نظراتی بود که توسط کاربران در ادامه ی این مطلب ثبت شده بود:

is not it funny? in Islam earning Halal(true earned)money which come from true way is important and opening fast with food which is prepared by true money is more important. who are they that opened their fast with white house money? a money which comes from blood of lots of Muslims !!! money which comes from destroying Muslim homes in Palestine? or comes from eating the oil of poor Iraqi ? ; ; ; great IFTAR!  By: honest man

As long as you Vito favor to Israel no one trust you as friend of a common Muslim.  By: jessica

celebrating iftar while bombarding innocent Fasting Muslims In Libya,how rude!!!!!!  By: Palestine call

این نوشته ، تلاشی است برای بازگویی خاطره ای مربوط به چندین سال قبل . . .

نوجوانی را روزی دیدم ، دیوان حافظ در دست و از خواندن غزل های ناب خواجه ، سرمست .  با چنان شوری از می و مستی و معشوق سخن می راند که هر رهگذری را به تأمل فرا می خواند. چون در احوال آن نوجوان نگریستم مناسب دیدم که او را از معانی ابیات با خبر سازم و زکاتی از آموخته های اندک خویش بپردازم تا او هم ، صواب را از ناصواب تمییز دهد و در این میان مرا نیز ثوابی نصیب گردد.
نزدیک شده و او را گفتم : ای برادر، می دانی مراد از «مَی» که آن را در شعر می خوانی چیست؟
اندکی تأمل نمود و من بر آن شدم تا بعد از اظهار عجزش ، اظهار فضل کنم!. در این فکر بودم که سر برآورد و با نگاهی رنجیده مرا گفت: گمانم معنای آن چنین باشد که:
« اَللّهُمَّ غَیِّر سُوءَ حالِنا بــِحُسنِ حالِک ».
آن کلام ، همان با دلم کرد که بوی گل با دامن شیخ!.

 توضیح دهید که چگونه می توان با استفاده از یک فشارسنج ارتفاع یک آسمان خراش را اندازه گیری نمود؟
سوال بالا یکی از سوالات آزمون فیزیک در دانشگاه کپنهاگ بود.
یکی از دانشجویان چنین پاسخ داد: "ابتدا انتهای فشارسنج را به یک طناب بلند می بندیم. سپس فشارسنج را از بالای آسمان خراش طوری آویزان می کنیم که نوک آن با زمین مماس شود. ارتفاع ساختمان مورد نظر برابر با طول طناب به اضافه ی طول فشارسنج خواهد بود."
پاسخ بالا چنان مسخره به نظر می آمد که مصحح بدون تامل دانشجو را مردود اعلام کرد. ولی دانشجو اصرار داشت که پاسخ او کاملا درست است و درخواست تجدید نظر در نمره ی خود کرد. یکی از اساتید دانشگاه به عنوان قاضی تعیین شد و قرار شد که تصمیم نهایی را او بگیرد.
نظر قاضی این بود که پاسخ دانشجو در واقع درست است، ولی نشانگر هیچ گونه دانشی نسبت به اصول علم فیزیک نیست. سپس تصمیم گرفته شد که دانشجو احضار شود و در طی فرصتی شش دقیقه ای پاسخی شفاهی ارائه دهد که نشانگر حداقل آشنایی او با اصول علم فیزیک باشد. دانشجو در پنج دقیقه ی اول ساکت نشسته بود و فکر می کرد. قاضی به او یادآوری کرد که زمان تعیین شده در حال اتمام است. دانشجو گفت که چندین روش به ذهنش رسیده است ولی نمی تواند تصمیم گیری کند که کدام یک بهترین می باشد. قاضی به او گفت که عجله کند، و دانشجو پاسخ داد: "روش اول این است که فشارسنج را از بالای آسمان خراش رها کنیم و مدت زمانی که طول می کشد به زمین برسد را اندازه گیری کنیم. ارتفاع ساختمان را می توان با استفاده از این مدت زمان و فرمولی که روی کاغذ نوشته ام محاسبه کرد." دانشجو بلافاصله افزود:"ولی من این روش را پیشنهاد نمی کنم، چون ممکن است فشارسنج خراب شود!" روش دیگر این است که اگر خورشید می تابد، طول فشارسنج را اندازه بگیریم، سپس طول سایه ی فشارسنج را اندازه بگیریم، و آنگاه طول سایه ی ساختمان را اندازه بگیریم. با استفاده از نتایج و یک نسبت هندسی ساده می توان ارتفاع ساختمان را اندازه گیری کرد. رابطه ی این روش را نیز روی کاغذ نوشته ام."ولی اگر بخواهیم با روشی علمی تر ارتفاع ساختمان را اندازه بگیریم، می توانیم یک ریسمان کوتاه را به انتهای فشارسنج ببندیم و آن را مانند آونگ ابتدا در سطح زمین و سپس در پشت بام آسمان خراش به نوسان درآوریم. سپس ارتفاع ساختمان را با استفاده از تفاضل نیروی گرانش دو سطح بدست آوریم. من رابطه های مربوط به این روش را که بسیار طولانی و پیچیده می باشند در این کاغذ نوشته ام."آها! یک روش دیگر که چندان هم بد نیست: اگر آسمان خراش پله ی اضطراری داشته باشد، می توانیم با استفاده از فشارسنج سطح بیرونی آن را علامت گذاری کرده و بالا برویم و سپس با استفاده از تعداد نشان ها و طول فشارسنج ارتفاع ساختمان را بدست بیاوریم."ولی اگر شما خیلی سرسختانه دوست داشته باشید که از خواص مخصوص فشارسنج برای اندازه گیری ارتفاع استفاده کنید، می توانید فشار هوا در بالای ساختمان را اندازه گیری کنید و سپس فشار هوا در سطح زمین را اندازه گیری کنید، سپس با استفاده از تفاضل فشارهای حاصل ارتفاع ساختمان را بدست بیاورید."ولی بدون شک بهترین راه این می باشد که در خانه ی سرایدار آسمان خراش را بزنیم و به او بگوییم که اگر دوست دارد صاحب این فشارسنج خوشگل بشود، می تواند ارتفاع آسمان خراش را به ما بگوید تا فشارسنج را به او بدهیم!"

دانشجویی که داستان او را خواندید، نیلز بور، فیزیکدان دانمارکی  بود.
منبع: http://www.mentors.ca/bohr.html
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
این نکته را هم اضافه کنیم که آقای بور هم دوره انیشتن و از دوستان پروفسور محمود حسابی بود.